Εγγραφή στο Newsletter

ΕλληνικάEnglish

"Θεραπευτική" Φιλοσοφία του Προγράμματος

Εκτύπωση E-mail

Το Πρόγραμμα Εναλλακτικής Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων «ΑΡΓΩ», είναι ένα «ελεύθερο ουσιών» πρόγραμμα απεξάρτησης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενταγμένο στις υπηρεσίες του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

Είναι ένα «ανοιχτό θεραπευτικό» πρόγραμμα με εμβέλεια από τη Λάρισα ως τα όρια των Νομών Σερρών και Καβάλας.

Διαθέτει Σταθμό Καθοδήγησης με δυνατότητα χορήγησης ανταγωνιστών οπιούχων, Πρόγραμμα Σωματικής ΑποτοξίνωσηςΘεραπευτικό ΚέντροΜονάδα Κοινωνικής ΕπαναδραστηριοποίησηςΞενώνα Φιλοξενίας, και Ομάδα Πρόληψης - Ενημέρωσης κατά των Εξαρτήσεων.

Λειτουργεί δε Μονάδα Σχολικής Εκπαίδευσης, σε συνεργασία με την Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και Προεπαγγελματικής Κατάρτισης.


Το Πρόγραμμα θεμελιώνει τη «θεραπευτική» του δράση σε μία διαρκή  αναπαραγωγή της κοινωνικής πραγματικότητας,  με στόχο την διατήρηση του ατόμου  στο κοινωνικό γίγνεσθαι,  κατά τη διάρκεια της απεξαρτητικής του προσπάθειας.

Αναγνωρίζοντας την διαφορετικότητα του ατόμου και επιδιώκοντας τη σύνθεση των αξιών του συνόλου, παραδέχεται την έλλειψη του απόλυτα σωστού και προσπαθεί να προτείνει στάσεις ζωής, οι οποίες θα αποτελούν προϊόν της συνεργασίας, του «θεραπευτικού» προσωπικού, των εξαρτημένων και των σημαντικών τους προσώπων.

Πιστεύοντας ότι ο όρος «εξάρτηση» δεν ταυτίζεται εννοιολογικά με την κλασική έννοια της αρρώστιας ακολουθεί ένα ολιστικό μοντέλο αντιμετώπισης της.

Υποστηρίζοντας ότι, αν η εξάρτηση αποτελεί την υποδούλωση του συναισθήματος και της βούλησης ενός ατόμου, τότε η απεξάρτηση είναι η πλήρης απελευθέρωση της συναισθηματικής έκφρασης και της κριτικής του ικανότητας, δεν εστιάζει στον εξαρτησιογόνο παράγοντα, αλλά μάχεται την εξάρτηση από όπου κι αν αυτή προέρχεται.

Ο χώρος εκλαμβάνεται ως φυσική διάσταση των σχέσεων και ως τέτοιος διαμορφώνεται (περιορίζονται οι χώροι απομόνωσης του προσωπικού και προωθείται η συνεχής αλληλεπίδραση προσωπικού - μελών).

Η συνολική κατεύθυνση της απεξαρτητικής προσπάθειας στοχεύει στην:

  • Αναδόμηση συμπεριφοράς (αλλαγή στάσεων ζωής και συμπεριφορών)
  • Ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων
  • Διαχείριση του ελεύθερου χρόνου
  • Εναλλακτική έκφραση και επικοινωνία (σωματική ή εξωλεκτική)
  • Αντιμετώπιση της ψυχοβιολογικής διάστασης της εξάρτησης (ατομική άθληση, ομαδική άθληση, ομάδες γνωριμίας σώματος).
  • Συνεργασία με την οικογένεια και τα «σημαντικά» του πρόσωπα.